Heeft u munten of penningen van Willem III van Oranje Nassau 1650 – 1702 om te verkopen? U bent dan bij ons aan het juiste adres met meer dan 25 jaar ervaring bent u van harte welkom in één van onze kantoren door het gehele land.
Willem III van Oranje Nassau 1650 – 1702
Willem III van Oranje-Nassau
Zijn jeugd werd overschaduwd door voortdurend geruzie over zijn opvoeding tussen zijn moeder, zijn grootmoeder en de overheid. De grootmoeder, Amalia van Soms, zorgde ervoor dat hij Willem werd genoemd, en niet Karel. Zijn moeder (Maria Stuart I) zorgde ervoor dat hij een Engelse opvoeding kreeg. Toen de Staten Generaal in 1666 zijn opvoeding definitief in handen kregen, schaften zij tevens het stadhouderschap af. De prins groeide op tot een stugge, sombere persoon, sober en hardwerkend en voorzien van een grote wilskracht. In zijn optreden was hij hard en doortastend. In 1672 raakten de Engelsen en de Nederlanders verwikkeld in een oorlog en tegelijkertijd viel een Frans leger de Republiek binnen. Onder deze bedreigende omstandigheden riep het volk om een Oranje-leider, een positie die door Willem III zou worden ingenomen. Helaas kon geen stand gehouden worden tegen het Franse leger. In de Hollandse en Zeeuwse steden braken oproeren uit; de machthebbers werden verweten het landleger verwaarloosd te hebben ten gunste van de vloot. Onder indruk van de volksopstanden 4esloten de Staten van Holland en Zeeland om Willem III tot stadhouder te benoemen. Na de bevrijding van Utrecht, Gelderland en Overijssel in 1674 werd Willem ook in deze gewesten erkend als stadhouder. Hiermee kwam een einde aan het (eerste) stadhouderloze tijdperk. Om het Franse overwicht in Europa het hoofd te bieden, zag hij dat een nauwe samenwerking met Engeland nodig was. Hiertoe trad hij in 1677 in het huwelijk met Maria Stuart II. Hij ondernam een grootscheepse tocht naar Engeland (doel: invasie), waar het Engelse leger zich bij hem aansloot. Willem en Maria Stuart II aanvaardden de Engelse kroon in 1689. Willem III, die een zeer zwak gestel had, stierf aan een blessure ten gevolge van een val van zijn paard; hij werd begraven in de Westminster Abdij te Londen.