Heeft u munten of penningen van Willem I Koning der Nederlanden 1772 – 1843 om te verkopen? U bent dan bij ons aan het juiste adres met meer dan 25 jaar ervaring bent u van harte welkom in één van onze kantoren door het gehele land.
Willem I Koning der Nederlanden 1772 – 1843
Willem I, Koning der Nederlanden 1772 – 1843
Willem I, de eerste Nederlandse koning, staat bekend als een late versie van een ‘verlicht despoot’. Vanaf 1788 was hij in militaire opleiding. Samen met zijn broer leidde hij de militaire operaties tegen Frankrijk tijdens de oorlog van 1793 tot 1795. Na de Franse verovering van Nederland in 1795 maakte Willem, terwijl zijn vader in passiviteit wegzonk, direct plannen voor een terugkeer. Na een mislukte invasie in 1799 probeerde hij met hulp van Napoleon ergens in Duitsland een staat te vestigen. Maar in 1806 liep ook dat op een mislukking uit. Pas na Napoleons smadelijke terugtocht uit Rusland ende Nederlandse volksopstand kon Willem in november 1813 in Nederland terugkeren. Nadat hij ook het gezag over België had gekregen, riep hij zichzelf uit tot koning. De grondwet van 1814 beperkte zijn macht niet veel. Willem streefde naar een sterke staat ten noorden van Frankrijk; zijn hele economische politiek was daarop gericht. In dat opzicht heeft hij ook veel weten te bereiken. Een deel van zijn privé-vermogen stak hij in nieuwe industriële ondernemingen. Door dit alles kreeg hij de bijnaam ‘koning-koopman’. Daarnaast verbeter de hij de infrastructuur, de nijverheid en de stoom- vaart. Zijn inbreng op kerkelijk en onderwijsterrein leidde, ook al door zijn autoritaire optreden, in het zuiden tot spanningen, het culmineerde in de Belgische Revolutie (1830). Uiteindelijk moest hij in 1839 toestemmen in een onafhankelijk België, nadat hij negen jaar lang had geweigerd. Ook moest hij in 1840 een grondwetswijziging goedkeuren die de ministers meer bevoegdheden gaf. Persoonlijk zag hij zijn regering als mislukt.
Hoewel hij van 1791 tot 1837 gehuwd was geweest met zijn nicht Wilhelmina van Pruisen trouwde hij in 1841 nogmaals, nu met gravin Henriëtte d’ Oultremont de Wégimont (in de volksmond ‘Jetje Dondermond’).